در حال بارگزاری
لطفا شکیبا باشید...
نخ
حیدر رضایی
میراث پارچهبافی در موزه تار و پور یزد
موزه «تار و پود» یزد بهعنوان یکی از پروژههای مهم فرهنگی و گردشگری این شهر جهانی، در محل کارخانه تاریخی ریسندگی جنوب یزد راهاندازی شده و بهتازگی به بهرهبرداری رسیده است. این موزه با هدف معرفی و حفظ میراث ارزشمند صنعت نساجی و دستبافتههای سنتی ایران ایجاد شده و تلاش دارد بخشی از هویت تاریخی یزد را در قالبی نو به نمایش بگذارد. نام «تار و پود» نیز اشارهای مستقیم به ساختار اصلی پارچه و هنر بافندگی دارد. بر اساس گزارشها، این مجموعه در جریان یک مراسم رسمی و همزمان با افتتاح چند موزه دیگر در کشور، در اسفند 1403 افتتاح شده است. در فضای این موزه، بخشهای متنوعی برای بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده که از جمله آنها میتوان به نمایش انواع پارچهها و منسوجات سنتی، ابزارهای قدیمی ریسندگی و بافندگی، و معرفی فرآیندهای تولید پارچه در گذشته اشاره کرد. همچنین بخشی از موزه به تاریخچه کارخانه ریسندگی جنوب یزد اختصاص دارد که خود یکی از نمونههای مهم معماری صنعتی در این شهر به شمار میرود.
مهدی ایمانی
ورنی ، نگین دست بافت عشایری قره داغ
ورنی نام یکی از زیباترین، لطیف ترین و با ارزش ترین دست بافته های عشایر قره داغ است. دست بافته ای که از لحاظ تکنیک بافت بین گلیم و قالی قرار می گیرد. مواد اولیه آن نخ پنبه ای برای تار و پشم های الوان یا ابریشم برای پود می باشد. ورنی نوعی زیرانداز است که سادگی و سبکی گلیم و ظرافت و زیبایی قالی را، همزمان دارا می باشد و عمدتا در بین عشایر قره داغ شامل شهرستانهای اهر و کلیبر، مغان، آبش احمد، ورزقان و هوراند بافته می شود. نقشه ورنی نشانگر اعتقادات، آداب، رسوم و باورهای مردم این منطقه است و بیشتر در بافت آن از تخیلات ذهنی و شکل حیوانات و پرندگان استفاده میشود. به طور کلی می توان گفت در تمام زوایای زندگی عشایر قره داغ اعم از زندگی در ییلاق و قشلاق و زمان کوچ ورنی همچون نگینی درخشان در تمام زوایای زندگی عشایری میدرخشد.
مصطفی قربانی
بیراهگان
از بدو ورود به دهستان موگویی (استان چهار و محال بختیاری) اولین مانع توسعه جاده ناهموار و خطرناک در آن مشاهده می شود.علی رغم احداث مرکز بهداشت در روستای "سر آقا سید" حضور و اثر فاضلاب منازل بر کل زندگی روزمره ساکنان آن مشهود و رقت انگیز است. تقریبا میتوان گفت تمام روستا بوی تعفن فاضلاب می دهد. ازدواج زودهنگام دختران در سنین 13 تا 18 سالگی امری مرسوم است و گویی جزئی از زندگی روزمره آنان و در ردیف غرایز کاملا جسمانی مانند غذا خوردن، اجابت مزاج، خوابیدن و ... است.چهره ی زنان روستا بسیار مسن تر از سن واقعی آنان است و به طور تقریبی می توان گفت یک زن ساکن موگویی طی 5 سال اول زندگی زناشویی خود 3 کودک به دنیا می آورد.ترک تحصیل در مناطق موگویی امری مشهود است، این مهم علاوه بر نبود امکانات دلایلی هم چون اجبار خانواده ها به ویژه بر سر دختران دارد. بسیاری از کودکان تحصیلات را تنها تا رده ششم ابتدایی می توانند ادامه دهند.
فـیـلـم و عـکـس خـبـری، مـسـتـنـد نـورفـتـو
صفحه اول
عکس
خبری
مستند
فیلم
خبری
مستند
رویدادها
ارسال عکس و فیلم
جستجو
ارتباط با ما